خواهم شبکی با تو به کنجی بنشینم

اینک رخ خوب تو پری زلف تواش پر

پرسی همی از من که لب من به چه ماند

قندست لب لعل توگفتیم مکرر

جایی که در آنجا نبود جز می و ساغر

بر کف قدحی باده که امی ز فروغش

برخواند از الفاظ معانی همه یکسر