شد از تیغ شجاع السلطنه دشت قرابوقا

که بی یاریست با یارا و هر بی یار را یاور

به پای انداز آ ن کز فر این دارانسب خسرو

به دست آویز آن کز بخت این گیتی خداداور

ز خون قنقرات زشت سیرت بحر پهناور

به اژدرکوه رسد از خون اژدرکوهه عفریتان

ز آب چشمه تیغش هزاران لاله احمر