به پای انداز آ ن کز فر این دارانسب خسرو

چه باک ار زشت رویی طرفه زیباگردد از زیو ر

نیایش لاجرم درده بر آن معبود بی همتا

که بی یاریست با یارا و هر بی یار را یاور

به دست آویز آن کز بخت این گیتی خداداور

شد از تیغ شجاع السلطنه دشت قرابوقا

ز خون قنقرات زشت سیرت بحر پهناور