نیایش لاجرم درده بر آن معبود بی همتا

به هیات بود بس هایل به صورت بود بس منکر

کنون نشکفت اگر از زیور عدل ملک زیبا

چه باک ار زشت رویی طرفه زیباگردد از زیو ر

که بی یاریست با یارا و هر بی یار را یاور

به پای انداز آ ن کز فر این دارانسب خسرو

به دست آویز آن کز بخت این گیتی خداداور