تو ای ضرغام پیل افکن چو بیرون راندی از مکمن

ز خرمند و سرخس و بلتخان و بلخ وکالنجر

چنان بشکف اعوان ملک را زین بشارت دل

که انصار بیمبر را ز فتح قلعه خیبر

روان شد فتحت از ایمن دوان شد بختت از ایسر

کشیدی زیر ران کوهی که هی هی رهسپر توسن

گرفتی اژدری برکف که وه وه جانستان خنجر