روان شد فتحت از ایمن دوان شد بختت از ایسر

چنان بشکف اعوان ملک را زین بشارت دل

که انصار بیمبر را ز فتح قلعه خیبر

تو ای ضرغام پیل افکن چو بیرون راندی از مکمن

کشیدی زیر ران کوهی که هی هی رهسپر توسن

گرفتی اژدری برکف که وه وه جانستان خنجر

یکی در سرکشی قایم مقام طره جانان