به عالم انقطاعی نیست این زن را ازین شوهر

ز هی بخت تو در عالم به الهام ظفر ملهم

فنا در خنجرت مدغم اجل در صارمت مضمر

عروس عافیت را عقد دایم بسته اقبالت

ولیکن تا نیفتد بر جمالش چشم بیگانه

حجاب رخ کندگاهی ز عصمت گوشه معجر

گریزد در تو دوران از جفای آسمان چونان