ثنای شاه را نبود کران قاآنیا تاکی

شود خارش همه سوری شود سنگش همه گوهر

ز چینی جوشنت صد چین حسرت بر رخ خاقان

ز رومی مغفرت صد زنگ انده بر دل قیصر

فزایی رنج کتاب و مداد و خامه دفتر

بجوشد تا میاه از انشراح خاک در اردی

بخوشد تا گیاه از ارتجاح باد در آذر