ور شکل حنجر تو نگارند در بهشت

هر هفت دوزخ از تف قهر تو یک شرر

گر آفتاب رای تو تابد به زنگبار

تا حشر زنگیان را رومی بود پسر

مومن کشد نفیرکه یا حبذا سقر

داغی که بر سرین ستوران نهند خلق

بنهاده بدسگال ترا چرخ بر جگر