چون بر هلال تیغ یلانشان فتد نظر

از گرد ره چو زلف عروسان شود زره

از رنگ خون چو تاج خروسان شود تبر

اسبان چو صرع دار کف آرند بر دهان

طوفان خون بر اوج فلک موج زن شود

هرگه چو نوح خشم تو گوید که لاتذر

از تیغ تو سران را همچون گوزن شاخ