گلاب اوست که جاری بود ز دیده تر

به هر بهارکل از زیرکل برآرد سر

گلی برفت که ناید به صد بهار دگر

گلی برفت کز امروز تا به دامن حشر

گلی برفت که با آنکه غنچه بود هنوز

دو غنچه داشت به هریک هزار تنگ شکر

گلی برفت که از مشک چین دو سنبل داشت