گلی برفت که با آنکه غنچه بود هنوز

گلی برفت که ناید به صد بهار دگر

گلی برفت کز امروز تا به دامن حشر

گلاب اوست که جاری بود ز دیده تر

دو غنچه داشت به هریک هزار تنگ شکر

گلی برفت که از مشک چین دو سنبل داشت

نهان به زیر دو سنبل دو لاله احمر