ترا خدای دهد جای در کنار نبی

به گیسویی که ز خود داشت نکهت عنبر

تو آن کبوتر عرشی کنون ز غصه منال

گر از قفس به سوی آشیان گشودی بر

چه این نبی پدرت باشد و چه پیغمبر

تراست جای به هرحال در کنار رسول

مشو غمین که جدا ماندی از کنار پدر