گهی به شکوه که خیرآفرین چه جوید شر

نهاده راحت ما را به رنج و ما غافل

سپرده عشرت ما را به مرگ و ما ابتر

گهی به طعنه که داد آفرین چه راند جور

اگرچه حق ز پی امتحان دانش ما

دو صد مثال نهادست در نهاد بشر

مگر نه داروی تلخ حکیم گاه علاج