مگر نه داروی تلخ حکیم گاه علاج

گهی به شکوه که خیرآفرین چه جوید شر

اگرچه حق ز پی امتحان دانش ما

دو صد مثال نهادست در نهاد بشر

به کام ما دهد از روی طبع طعم شکر

مگر نه این رگ شریان که رشته تن ماست

دهیم مزد به فصاد تا زند نشتر