عبث مجوی کت از دست رفت یک گوهر

اگر مراد تو یزدان بود مراد مخواه

رضای دوست طلب وز رضای خود بگذر

ز من امیرا یک نکته دیگر بنیوش

تو مال خویش سپاری به هرکه چاکر تست

بدین بهانه که گویی امین بود چاکر

چنان خدای که خود چاکر آفرین دانیش