تو مال خویش سپاری به هرکه چاکر تست

رضای دوست طلب وز رضای خود بگذر

ز من امیرا یک نکته دیگر بنیوش

عبث مجوی کت از دست رفت یک گوهر

بدین بهانه که گویی امین بود چاکر

چنان خدای که خود چاکر آفرین دانیش

به حفظ مال تو از چاکری بود کمتر