تا دو رخم بشکفد چو لاله احمر

تا زند این راه جان به شوخی غمزه

تا شود آن دام دل به حلقه چنبر

باده خورم یک دو ساتکین سپس هم

وانگه بر عادت قدیم که دانی

مدحت فخرالانام خوانم از بر

اصل طرب فصل جود میر معظم