که روشن شمسهایش شمس گردون را سزد افسر

هم او را خواجه تکریمات بی حدکرد و بخشیدش

همایون جبه یی تا جنه جان سازد از هر شر

لباسی تار و پودش از شعاع مهر و نور مه

دو شمسه بر وی از الماس و مروارید آویزان

یکی چون شمس بر ایمن یکی چون بدر بر ایسر

قلمدانی مرصع نیز بخشیدش که پنداری