دو شمسه بر وی از الماس و مروارید آویزان

همایون جبه یی تا جنه جان سازد از هر شر

لباسی تار و پودش از شعاع مهر و نور مه

که روشن شمسهایش شمس گردون را سزد افسر

یکی چون شمس بر ایمن یکی چون بدر بر ایسر

قلمدانی مرصع نیز بخشیدش که پنداری

سراپا ساعد حور از لآلی گشته پر زیور