ببسته لب ز خور اندر هوای باغ بهشت

ز تف روزه برافروختست چون اخگر

به هر طرف متمایل قدش ز سورت صوم

چنان که تازه نهال از وزیدن صرصر

بهشتئی که بهشتش به تازگی چاکر

به جای حرز یمانی ز شعر قاآنی

همی مدیح خداوند می کند از بر