کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

دو تخت از بر تخت پرمایه بود

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    ندانست کس مایه و منتها

    #
  2. 135

    که روشن بدی در شب تیره چهر

    #
  3. 136

    چوناهید رخشان شدی بر سپهر

    #
  4. 137

    دو تخت از بر تخت پرمایه بود

    انتخاب‌شده
  5. 138

    ز گوهر بسی مایه بر مایه بود

    #
  6. 139

    کهین تخت را نام بد میش سار

    #
  7. 140

    سر میش بودی برو بر نگار

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «بخش ۶۹ - کنون داستان گوی در داستان...» است.