رنگ زداید کسی ز لاله حمرا

مشک چو در آتشست و عود در آذر

می نرود از دلم ارادت خسرو

گر رودم جان هزار بار ز پیکر

بوی رباید تنی ز نافه اذفر

تا به بهاران چو خط لاله عذاران

سبزه ز اطراف جویبار زند سر