بوی رباید تنی ز نافه اذفر

می نرود از دلم ارادت خسرو

گر رودم جان هزار بار ز پیکر

رنگ زداید کسی ز لاله حمرا

تا به بهاران چو خط لاله عذاران

سبزه ز اطراف جویبار زند سر

خصم تو گریان چنان که ابر در آذار