که نهادستند از خجلت بر زانو سر

دل من رهرو و زلفت شب و رخسارت ماه

شب همان به که به مهتاب نمایند سفر

ز لفکانت دو غلامند سیه کاره و دزد

یا دوگبرند سیه چرده که آرند سجود

چون براهیم زراتشت همی بر آذر

یا نه هستند دو هندو که به بتخانه گنگ