هیچ کس تا ابد از مام نمی زادی کر

عکسی ار افتد زآیینه حسن تو به زنگ

می نماند ز سیاهی به همه زنگ اثر

در ازل آدم اگر مدح تو می کردی گوش

ور به ظلمات جمال تو فکندی پرتو

ایمن از وحشت ظلمات شدی اسکندر

گر زنان حبشی روی تو آرند به یاد