خون برون نامدی از رگ به هزاران نشتر

بس عجب نیست که از یمن عفافت تا حشر

مادر فکرت من بکر بزاید دختر

عصمتت بر خون گر پرده کشیدی به عروق

وندر اوهام اگر عفت تو جستی جای

نام مردان جهان راه نبردی به فکر

نسلها قطع شدی ورنه پس از زادن تو