بود خیال مجسم وگرنه همچو خیال

همی فسانه شمارد حدیث من یکسر

چگونه آری باور کند که کوه گرن

به گاه پویه همی باج گیرد از صرصر

چگونه آسان می بگذرد به بحر و به بر

بود گمان مصور و گرنه همچو گمان

چگونه یکسان می بسپرد نشیب و زبر