گمان خلق چنان کز شکوفه خیزد بر

اگرچه آینه خالی بود ز صورت شخص

بود به واسطه شخص شخص را مظهر

بر از شکوفه برون آید و شکوفه ز شاخ

ثمر نهفته ز اصل است و آشکار ز فرع

کنون تو اصلی و من فرع و سر وحی ثمر

گرت هوس که ز من بشنوی حکایت خویش