گرت هوس که ز من بشنوی حکایت خویش

گمان خلق چنان کز شکوفه خیزد بر

ثمر نهفته ز اصل است و آشکار ز فرع

کنون تو اصلی و من فرع و سر وحی ثمر

درون آینه حق نمای من بنگر

ولی چو آینه من محیط ذات تو نیست

حکایتش ز تو ناقص نماید و ابتر