ولی چو آینه من محیط ذات تو نیست

کنون تو اصلی و من فرع و سر وحی ثمر

گرت هوس که ز من بشنوی حکایت خویش

درون آینه حق نمای من بنگر

حکایتش ز تو ناقص نماید و ابتر

من و ملایک سکان آسمان و زمین

تمام مظهر ذات توییم ای سرور