ازین قصیده ستوار سد اسکندر

مرا ز کین خران باک نیست زانکه بود

سه گز فسار و دو چنبر چدار چاره خر

به پیش دشمن یاجوج خو کشیدستم

برین صحیفه دلکش به جای نظم دری

ز نوک خامه برافشانده ام عقود درر

اگر قبول ملک افتد این دُرنامه نغز