اگر قبول ملک افتد این دُرنامه نغز

ازین قصیده ستوار سد اسکندر

برین صحیفه دلکش به جای نظم دری

ز نوک خامه برافشانده ام عقود درر

به آب سیم نگارمش بر صحیفه زر

پسند حاسد اگر نیست گو مباش که هست

گنه به شرع نگارنده نی به شعر اندر