بر صفت ذوالفقار در دل کافر

یا نه تو گفتی زگرد موکب دارا

گوشه ابرو نمود تیغ سکندر

تافته رویش به زیر بافته مویش

گفته چه خسبی ز جای خیز و بپیمای

باده یی از رنگ و بو چو لاله احمر

باده ای ار فی المثل به سنگ بتابد