بی موجبی را نیستی همچون غریبان دربدر

جستم ز جا رفتم دوان آسیمه سر دل دل کنان

تا جویم از نامش نشان تا گیرم از حالش خبر

پرسیدم آخر کیستی دزدی گدایی چیستی

رین پاسخ آ مد در غضب برزد صداکای بی ادب

رهزن نیم کاین نیمه شب آرم به هرکویی گذر

بگشای در تا دانیم جان بر قدم افشانیم