رهزن نیم کاین نیمه شب آرم به هرکویی گذر

پرسیدم آخر کیستی دزدی گدایی چیستی

بی موجبی را نیستی همچون غریبان دربدر

رین پاسخ آ مد در غضب برزد صداکای بی ادب

بگشای در تا دانیم جان بر قدم افشانیم

بر چشم و سر بنشانیم سازی حکایت مختصر

از آن صدای آشنا در موج خون کردم شنا