دل آهن و تن پرنیان خط جوشن و صورت سپر

روشن رخ و تاریک مو شیرین زبان و تلخ گو

دشمن نهاد و دوست رو نیکوجمال و بدسیر

گیسو زره قامت سنان مژگان خدنگ ابروکمان

فربه سرین لاغرمیان اندک سخن بسیاردان

خورشید رو ذره دهان فولاددل سیماب بر

باری چو آمد در سرا دید آنچنان پژمان مرا