قسمت ز ماه و سال ما جز آن نباشد ای پسر

شادی خوشست و خرمی کز نقش بیشی و کمی

جز عیش جان آدمی نخل بقا ندهد ثمر

اینست نقد حال ما کز اوست فرخ فال ما

امشب من از وصلت خوشم فردا ز غم در آتشم

زیرا که فردا می کشم رخت عزیمت بر سفر

نام سفر چون برده شد آن شوخ چشم آزرده شد