وز غم چنان افسرده شد کاندر خزان شاخ شجر

امشب من از وصلت خوشم فردا ز غم در آتشم

زیرا که فردا می کشم رخت عزیمت بر سفر

نام سفر چون برده شد آن شوخ چشم آزرده شد

زالماس مرجان سای شد از جزع مرجان زای شد

از دست رفت از پای شد هی زد برو.هی زد به سر

هی گریه کرد و هی جزع هی ناله کرد و هی فزع