مکن به پای هوا در دیار عشق سفر

گرت سیاحت باید بهل اساس ازبار

ورت سباحت باید بکن لبان از بر

مزن به گام هوس در طریق فقر قدم

تو نرم نرم خرامی و دشت بی پایان

تو لنگ لنگ سپاری و راه پر کردر

به پهنه ای که در آن راه گم کند خورشد