تو لنگ لنگ سپاری و راه پر کردر

مزن به گام هوس در طریق فقر قدم

مکن به پای هوا در دیار عشق سفر

تو نرم نرم خرامی و دشت بی پایان

به پهنه ای که در آن راه گم کند خورشد

به لجه ای که در آن گام نسپرد صرصر

به توسنی چه بر آیی که نیستش کامه