به لجه ای که در آن گام نسپرد صرصر

تو نرم نرم خرامی و دشت بی پایان

تو لنگ لنگ سپاری و راه پر کردر

به پهنه ای که در آن راه گم کند خورشد

به توسنی چه بر آیی که نیستش کامه

به زورقی چه نشینی که نیستش لنگر

ز که سوال نمایی جوابت آرد لیک