ز خود تفرد بگزین نه از دیار و حشر

که تا رهاندت این یک ز صد هزار بلا

که تا جهاندت آن یک ز صدهزار خطر

ز خود مجرد بنشین نه از عقار و حشم

سبع نیی که تجنب کنی ز یار و دیار

ضبغ نیی که تنفرکنی ز مال و نفر

پی مجاهده نفس تن بهست نزار