پی مجاهده نفس تن بهست نزار

ز خود تفرد بگزین نه از دیار و حشر

سبع نیی که تجنب کنی ز یار و دیار

ضبغ نیی که تنفرکنی ز مال و نفر

که گاه معرکه رهوار به بود لاغر

ز خویشتن چو گذشتی به خویشتن مگرای

ز جان و تن چو رهیدی به جان و تن منگر