به کشتمند تناتن چمان و غافل ازین

به دست زارعشان داستغاله و دستر

چو خارپشتی آونگ از درخت چنار

به سفت راعیشان از پلاس پاره گذر

که جای گندم و جو رسته ناوک و خنجر

به هرطرف نگرستند گرز بود و کمان

بهر کجا که گذشتند تیغ بود و تبر