بود به مهر رخش چرخ خیره شام و سحر

کجاست مردمک دیدگان حق بینم

که هست سرمه کش دیده جلال و خطر

کجاست شیر حق آن کو به صدهزاران چشم

جواب داد یکی کای فروغ چشم جهان

ز چشم زخم سپهرش دو چشم دیده خطر

دو چشم حق نگر خویش بسته از عالم