دو عبهرش شده تاری دو نرگسش مغبر

گشوده اند از آن روی صعوگان پر و بال

که از چو باز فروبسته چشم ، راست نگر

ز گرد راه و تف آفتاب و گرمی روز

شده دو جزع یمانی دو حقه یاقوت

شده دو نرگس شهلا دو لاله احمر

کسی که مکه غبارش کشد چو سرمه به چشم