کسی که مکه غبارش کشد چو سرمه به چشم

دو عبهرش شده تاری دو نرگسش مغبر

شده دو جزع یمانی دو حقه یاقوت

شده دو نرگس شهلا دو لاله احمر

به چشم سرمه مکی کشد ز بیم حسر

کس که چشمه آتش فشان به چشمش تار

ز چشم چشمه آبش روان ز آفت حر