به چشم سرمه مکی کشد ز بیم حسر

شده دو جزع یمانی دو حقه یاقوت

شده دو نرگس شهلا دو لاله احمر

کسی که مکه غبارش کشد چو سرمه به چشم

کس که چشمه آتش فشان به چشمش تار

ز چشم چشمه آبش روان ز آفت حر

رسول گفت گرش سوی من فراز آرید