شهش سه اسبه فرستاد از جهان به سقر

سپس ز باره یکی دیو نام او حارث

جنابه زاده ابا مرحب از یکی ماذر

دو اسبه راند به آهنگ کین شیر خدای

زخشم در تن مرحب سطبر شد رگ و پی

دلش ز کینه برافروخت همچو نوش آذر

بسان کوه دماوند زیر ابر سیاه